OpenWalkAthens #6 ::: ΟΔΗΓΟΣ

<< ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΟ PDF >>

 

owa6_map.png

 

 

ΩΡΑΡΙΟ ΟΛΩΝ ΣΗΜΕΙΩΝ 11-16.οο (εκτός εξαιρέσεων: 4, 6, 11, 14)

ΣΗΜΕΙΑ
1. Χώρος Ιστορικής Μνήμης 1941-1944, Κρατητήρια Κατοχής, Κοραή 4
2. Αρχαία τείχη της Αθήνας σε υπόγεια στοά κτιρίου, Δραγατσανίου
3. Ταράτσα Στοάς Ανατολής, Αριστείδου 10-12
4. Ραφείο/αρτ ντεκό πολυκατοικία, Πραξιτέλους 33
5. Φουαγιέ και Αίθριο Φιλολ. Συλλόγου «Παρνασσός», Πλ. Καρύτση 8
6. Κατακόμβες Ρώσικης εκκλησίας, Φιλελλήνων 21Α & Λ. Αμαλίας
7. Το παλαιότερο σπίτι της Αθήνας, Αρχοντικό Μπενιζέλων, Αδριανού 96
8. Εβραϊκή Συναγωγή «Ετς Χαΐμ», Μελιδώνη 8
9. Εβραϊκή Συναγωγή «Μπεθ Σαλώμ», Μελιδώνη 5
10. Αρχαίο Τείχος – Μουσείο Ισλαμ. Τέχνης, Ασωμάτων 22 & Διπύλου
11. Αρμένικη εκκλησία, Κριεζή 10
12. Η τελευταία Πιλοποιία του κέντρου, Αγίας Ελεούσης 7, 1ος ορ.
13. Στοά Καΐρη & το τελευταίο οπλοδιορθωτήριο της Αθήνας, Καΐρη 6
14. Άγιος Ιωάννης στην Κολώνα, Eυριπίδου 70
15. Εκλεκτικιστικό κτίριο του 1924, Ευπόλιδος 14, πλ. Κοτζιά, 1ος ορ.
16. Αστικό 50s κτίριο & γραφείο της εποχής, Πανεπιστημίου 64, 7ος oρ.
17. θέα από γραφείο πάνω στην Ομόνοια, Πλ. Ομονοίας 10, 8ος όρ.

 

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΗΜΕΙΩΝ

01 Χώρος Ιστορικής Μνήμης 1941-1944, Κρατητήρια ΚατοχήΣ
πλ. Κοραή 4
1 Τα υπόγεια του κτιρίου της Κοραή 4 χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ως κρατητήρια της Kommandatour. Στους θαλάμους κράτησης σώζεται πλήθος ακιδογραφημάτων και επιγραφών των ανθρώπων που πέρασαν από τους χώρους αυτούς και κληροδότησαν στις επόμενες γενιές ένα σημαντικό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας του τόπου. Με ευθύνη της Εθνικής Ασφαλιστικής, ο χώρος λειτουργεί ως Μνημείο ανοικτό στο κοινό. Περισσότερες πληροφορίες:
http://www.korai4.gr
+ Ενημέρωση και πληροφορίες από τους υπεύθυνους στην είσοδο του χώρου

 

02 Αρχαία τείχη της Αθήνας
σε υπόγεια στοά κτιρίου
Δραγατσανίου 6, πλ. Κλαυθμώνος
Στο υπόγειο της στοάς στην οδό Δραγατσανίου 4 βρίσκεται – καλά κρυμμένο από τα μάτια επίδοξων εξερευνητών – ένα τμήμα των αρχαίων τειχών της Αθήνας, τα όποια συναντώνται σε άλλα 150 σημεία της πόλης. Το τείχος, ύψους 9-10 μέτρων, εκτιμάται ότι διέσχιζε όλη την πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ στο συγκεκριμένο διασωζόμενο τμήμα ύψους περίπου 4,5 μέτρων, υπήρχε η Βορειοανατολική Πύλη. Η Πύλη αυτή οδηγούσε από το κέντρο της Αθήνας, εντός των τειχών, στους δήμους της Φλύας (σημερινό Χαλάνδρι) και του Αθμόνου (σημερινό Μαρούσι). Πρόκειται για Τμήμα του υστεροκλασικού-ελληνιστικού τείχους, η ανοικοδόμηση του οποίου ξεκίνησε, με πρωτεργάτη το Θεμιστοκλή, το 479/8 π.Χ., σε μια τιτάνια προσπάθεια προστασίας και άμυνας της πόλης μετά τους Περσικούς Πολέμους. Το τείχος διαχώριζε σαφώς τις λειτουργίες της πόλης: στο εσωτερικό του βρίσκονταν τα δημόσια κτίρια και τα ιερά, όπως και οι κατοικίες των ανθρώπων. Εκτός του τείχους βρίσκονταν τα νεκροταφεία, εργαστηριακοί χώροι, αλλά και τα γυμνάσια της πόλης
03 Ταράτσα Στοάς Ανατολής
Αριστείδου 10-12
Η στοά Ανατολής διατηρεί την πρώιμη μορφή της αθηναϊκής αυλής/στοάς: ελεύθερο το διάδρομο κίνησης στο εσωτερικό του κτιριακού συνόλου, αλλά την ίδια στιγμή υπαίθριο και ανοικτό. Στο υπόγειο λειτουργούσε το ξακουστό εστιατόριο της περιοχής που φιλοξενούσε συχνά κόσμο από το Υπουργείο Πολιτισμού, πριν μεταφερθεί από την οδό Αριστείδου, ενώ ακόμα και σήμερα είναι ζωντανό από τα τυπογραφεία, ενώ στο ισόγειο και στους ορόφους
έχουν απομείνει ελάχιστα καταστήματα. Εδώ μπορεί κανείς να βρει από τα πιο μικρά καταστήματα στην Αθήνα, μόλις 2 τ.μ., που παρά το μέγεθος τους ήταν εξαιρετικά εργαστήρια. Χαρακτηριστικό της είναι οι διάδρομοι/μπαλκόνια σε κάθε όροφό της. Ανεβαίνοντας τις σκάλες στον τελευταίο όροφο αποκαλύπτεται η ταράτσα σαν ένα νησί σε έναν Αθηναϊκό ακάλυπτο περικυκλωμένο από μια «θάλασσα» των γειτονικών ψηλών κτιρίων. Μπορεί να μοιάζει απίθανο, αλλά σε αυτήν την ταράτσα και κατ’ επέκταση σε ολόκληρη την στοά, έλαβε χώρα ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πετυχημένα πάρτι της πόλης με την παρουσία περίπου 2.500 ατόμων.

 

04 Ραφείο του άλλοτε
σε αρτ ντεκό πολυκατοικία
Πραξιτέλους 33
Η αθηναϊκή αυλή στρέφεται καθ’ ύψος σε ένα κέλυφος του μοντέρνου κινήματός στα χρόνια μεταξύ ’20-’30. Η αδρή εξωτερική όψη με πελεκητό σοβά (αρτιφισιέλ) και το χρώμα μέσα στη μάζα του κονιάματος δεν τυφλώνει στο αττικό φως. Η γωνία του κτιρίου δεν θα μπορούσε να είναι αδιάφορη στις ροές της πόλης, «σβήνει» προς τη διασταύρωση του οδικού δικτύου με καμπύλη η οποία τονίζεται από τα ανοίγματά της. Το στέγαστρο προς το δρόμο προστατεύει την εμπορική κίνηση του δρόμου προς τα ισόγεια καταστήματα, ενώ στο εσωτερικό του κτιρίου βρίσκεται ένας δεύτερος εμπορικός δρόμος. Από ένα κατώφλι μπαίνεις στην καρδιά του κτίσματος, στο αίθριο, το οποίο καλύπτεται με μια ιδιαίτερη μεταλλική κατασκευή ραδινών διατομών και μη διαπερατών υαλοπινάκων που διαχέουν ομοιόμορφα το φως σε όλο το ύψος. Στους πάνω ορόφους ανεβάζει το κυκλικό κλιμακοστάσιο, ενώ γύρω από το αίθριο κινείται ο διάδρομος, πάνω στον οποίο βρίσκονται όλα τα μικρά γραφεία που μοιράζονται τους κοινούς χώρους υγιεινής. Παλαιότερα, κάθε μικρό γραφείο ήταν κι ένα ραφτάδικο αντρικών ρούχων που συν-λειτουργούσε το ένα δίπλα στο άλλο. Σήμερα τα μικρά γραφεία ενώνονται και γίνονται εργαστήρια ή μεγαλύτερα γραφεία, αλλά πάντα κοιτούν προς το γεωμετρικό αίθριο.
+ Στον 3ο όροφο θα μπορέσετε να επισκεφθείτε το ραφείο του κ. Γιώργου, που απαράλλακτο στο εσωτερικό του λειτουργεί εκεί 40 χρόνια!

 

05 Φουαγιέ και Αίθριο
Φιλολ. Συλλόγου «Παρνασσός» –
πλ. Αγίου Γεωργίου Καρύτση 8
Ο Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός», που πήρε το όνομά του από το όρος των Μουσών, ιδρύθηκε το 1865. Πρόκειται για την πραγματοποίηση της ιδέας των τεσσάρων αδερφών Λάμπρου, γιών του νομισματολόγου και εκδότη Παύλου Λάμπρου, οι οποίοι οραματίζονταν την ίδρυση μιας «Ακαδημίας», της πρώτης των Αθηνών, που στόχο είχε να δράσει για την κοινή ωφέλεια και πρόοδο του λαού. Ο πυρήνας του Συλλόγου εγκαταστάθηκε αρχικά επί της οδού Σίνα, για να μεταφερθεί κατόπιν στην οδό Ρόμβης μέχρι τη στιγμή που ο «Παρνασσός», 25 ακριβώς χρόνια από την ίδρυσή του, στις 28 Μαΐου 1890, αποκτά το ιδιόκτητο μέγαρο επί της πλατείας Αγ. Γεωργίου Καρύτση, όπου τον θεμέλιο λίθο θέτει ο διάδοχος Κωνσταντίνος. Η φήμη του Συλλόγου εξαπλώθηκε με ταχείς ρυθμούς και τα μέλη του συνεχώς αυξάνονταν, ως το 1951 που έφτασαν τα 1.010. Μέλη του Συλλόγου υπήρξαν επιφανείς προσωπικότητες από τους επιστημονικούς, καλλιτεχνικούς αλλά και πολιτικούς κύκλους της Ελλάδας και του εξωτερικού. Στους χώρους του μεγάρου μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει ποιητικές διαλέξεις, λογοτεχνικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές ομιλίες με εισηγητές κυρίως ακαδημαϊκούς. Στο Φουαγιέ του Φ. Σ. Παρνασσός φιλοξενείται σήμερα ο εμβληματικός πίνακας του Γεωργίου Ροϊλού (1867-1928) με τίτλο «Οι ποιηταί», ο οποίος απεικονίζει τους μεγάλους ποιητές του 1880 και μέλη του Φ. Σ. Παρνασσός: Γεώργιο Στρατήγη, Γεώργιο Δροσίνη, Ιωάννη Πολέμη, Κωστή Παλαμά, Γεώργιο Σουρή και Αριστομένη Προβελέγγιο.
+ Ενημέρωση και πληροφορίες από τον Σύλλογο Φίλων Παρνασσού. Επίσκεψη στο χώρο του αιθρίου.
06 Κατακόμβες Ρώσικης εκκλησίας
Φιλελλήνων 21Α & Λ. Αμαλίας
Ο ναός του Σωτήρα Λυκοδήμου, ή όπως είναι γνωστός, Ρωσική εκκλησία, είναι το μεγαλύτερο μεσαιωνικό κτίριο της Αθήνας. Είναι ένα από τα σημαντικότερα Βυζαντινά μνημεία του 11ου αι., χτισμένο στην τοποθεσία όπου βρισκόταν εκκλησία την οποία είχε ανεγείρει η βυζαντινή αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία και η οποία είχε χτιστεί πάνω στα ερείπια ρωμαϊκού λουτρού. Στον νότιο τοίχο υπάρχουν κάποιες αυθεντικές τοιχογραφίες: επρόκειτο για Καθολικό γυναικείο μοναστήρι, το όποιο στη Φραγκοκρατία κατέλαβαν ρωμαιοκαθολικοί Βενεδικτίνοι μοναχοί. Ανήκει στον οκταγωνικό τύπο βυζαντινού ρυθμού. Το 1847, η εκκλησία παραχωρήθηκε στη ρωσική παροικία των Αθηνών. Κατά την επισκευή της, ανακαλύφθηκε κάτω από το δάπεδο σε βάθος πέντε μέτρων καλυμμένη δεξαμενή, ενταγμένη στο αρχαίο Πεισιστράτειο υδραγωγείο, από την οποία έπαιρνε νερό το Λουτρό της οδού Ναυάρχου Νικόδημου.

 

07 Το παλαιότερο σπίτι της Αθήνας
Αρχοντικό Μπενιζέλων –
Αδριανού 96
Το Αρχοντικό Μπενιζέλων είναι το προγονικό σπίτι της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας και το πιο παλιό σπίτι της πρωτεύουσας. Αποτελεί χαρακτηρισμένο ιστορικό διατηρητέο μνημείο και μοναδικό σωζόμενο δείγμα αρχοντικής κατοικίας των μεταβυζαντινών χρόνων για την περιοχή της Αθήνας. Η κύρια φάση του ανήκει στα τέλη του 17ου με αρχές του 18ου αιώνα και η παλαιότερη στον 16ο – 17ο αιώνα. Ανήκε στην αριστοκρατική οικογένεια του Αθηναίου άρχοντα Άγγελου Μπενιζέλου, που ήλκε την καταγωγή της από βυζαντινό οίκο. Ο Άγγελος Μπενιζέλος γεννήθηκε περί το 1490 και ήταν πατέρας της Ρεγούλας ή Ρηγούλας Μπενιζέλου, της μετέπειτα μοναχής και αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας (1522 – 1589)
Στο κατώι υπάρχει μια στοά με κομψούς κυλινδρικούς κιονίσκους που στηρίζουν απλές καμάρες, ενώ μια πέτρινη κλίμακα οδηγεί από την αυλή στο ανώι. Εκεί υπάρχει ένα εξωτερικό χαγιάτι με απλά υποστυλώματα, τα μεγάλα ανοίγματα του οποίου, αρχικά ανοικτά, καλύφθηκαν μεταγενέστερα με συρόμενα τζαμιλίκια.
Η οικία αναστηλώθηκε και θα αποτελεί η ίδια Μουσείο του εαυτού της. Στόχοι είναι ο επισκέπτης να μπορεί να περιδιαβαίνει τους εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους του κτιρίου στη βάση μιας βιωματικής εμπειρίας, όπως προέκυψε και από την παρουσίαση των δύο μελετών, ενώ οι παρεχόμενες πληροφορίες, μέσω σημάνσεων, εποπτικού υλικού και διακριτικών ψηφιακών διαδραστικών «εκθεμάτων», να γίνονται κατανοητές από όλες τις ηλικίες. Οι εργασίες αποκατάστασης στον αύλειο χώρο έφεραν στο φως τμήμα του υστερορρωμαϊκού τείχους της Αθήνας.
+ Ξενάγηση από τους Γιάννη Κίζη, αρχ/των-καθηγητή Ε.Μ.Π. και Θύμη Δούγκα, αρχ/των, υπεύθυνοι Αποκατάστασης και Μετατροπής της Οικίας σε Μουσείο 12:00-13:30

 

08 Εβραϊκή Συναγωγή «Ετς Χαΐμ» –
Μελιδώνη 8
Σήμερα ζουν στην Αθήνα 2.500 Εβραίοι, οι οποίοι αποτελούν τη μεγαλύτερη Ισραηλιτική Κοινότητα της χώρας και λειτουργούν δύο Συναγωγές, η μία απέναντι στην άλλη, στην οδό Μελιδώνη στο Θησείο.
Η παλιότερη από τις δύο είναι η Ρωμανιώτικη που χτίστηκε το 1904, στο νούμερο 8 της οδού. Το επίσημο όνομά της είναι Ετς Χαΐμ, όνομα συνηθισμένο για Ρωμανιώτικες συναγωγές. Η συναγωγή αυτή, την οποία οι πιο ηλικιωμένοι αποκαλούν ακόμη «η Γιαννιώτικη», είναι η μικρότερη από τις δύο και σήμερα λειτουργεί κυρίως στις μεγάλες γιορτές. Στο ισόγειο, στους χώρους που αρχικά προορίζονταν για σχολείο, στεγάζονται τα γραφεία της κοινότητας.
+ Ενημέρωση και συζήτηση με τον Ραβίνο της Συναγωγής

 

09 Εβραϊκή Συναγωγή «Μπεθ Σαλώμ» –
Μελιδώνη 5
Απέναντι ακριβώς από την Ρωμανιώτικη συναγωγή, στο νούμερο 5 της οδού Μελιδώνη, βρίσκεται η νεότερη, η Σεφαραδίτικη συναγωγή, που χτίστηκε το 1935 και ανακαινίστηκε στη δεκαετία του ’70. Ονομάζεται Μπεθ Σαλώμ και είναι η μεγαλύτερη από τις δύο και εκείνη που λειτουργεί κανονικά. Εξωτερικά έχει στοιχεία νεοκλασσικού στυλ και επένδυση από Πεντελικό μάρμαρο, ενώ το άνετο εσωτερικό της δεν παρουσιάζει καμία ομοιότητα με τους παραδοσιακούς τύπους των Ελληνικών συναγωγών.
+ Ενημέρωση και συζήτηση με τον Ραβίνο της Συναγωγής

 

10. Αρχαίο Τείχος – Μουσείο Ισλαμ. Τέχνης
Ασωμάτων 22 & Διπύλου
Το κτιριακό συγκρότημα του Κεραμεικού – δωρεά του Λάμπρου Ευταξία- αποτελείται από δύο οικίες, μια τριώροφη και μια διώροφη, οι οποίες το 1989 χαρακτηρίστηκαν διατηρητέες ως προς τις όψεις τους. Κατά τη διάρκεια των σωστικών εργασιών για τη στήριξη των δύο κτηρίων βρέθηκε, στη στάθμη των θεμελίων του συγκροτήματος, ένα τμήμα του αρχαίου τείχους των Αθηνών: πρόκειται για τμήμα προτειχίσματος ύψους 5, 60 μ. Ο νέος αυτός οχυρωματικός περίβολος κατασκευάστηκε τον 4ο π. Χ. αι. – εν όψει του Μακεδονικού κινδύνου- μπροστά από το Θεμιστόκλειο Τείχος του 478 π. Χ. για να ενισχύει την Αθηναϊκή Οχύρωση.
Το Θεμιστόκλειο και το προτείχισμα προστάτευαν την Αθήνα ως το 86 π.Χ., όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας εισέβαλλε και κατέστρεψε την Αθήνα, που έμεινε ουσιαστικά ανοχύρωτη ως τα μέσα του 3ο αι. μ. Χ.. Τότε η εμφάνιση των Γότθων και Ερούλων επέβαλλε στον αυτοκράτορα Βαλεριανό την επισκευή και ενίσχυση του παλιού οχυρωματικού περίβολου με ποικίλο υλικό (κυρίως μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη από τα κατεστραμμένα μνημεία).
Από το μικρό τμήμα του Βαλεριανού Τείχους που αποκαλύφθηκε στον χώρο, προέρχεται μια στήλη πεσόντων του 5ου αι. π. Χ που συνδέεται με κάποιο σημαντικό μνημείο του Δημόσιου Σήματος (επίσημο νεκροταφείο της Αρχαίας Αθήνας).
Μετά από συνεννόηση του Μουσείου Μπενάκη με την Γ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, αποφασίστηκε να παραμείνουν τα ευρήματα στη θέση τους και να διαμορφωθεί κατάλληλα ο χώρος στη στάθμη του υπογείου, ώστε να είναι επισκέψιμα.
+ Ενημέρωση από την αρχαιολόγο-Ιστορικό Τέχνης Σοφία Μπακογιάννη 11.00-14.00
+ Η είσοδος είναι δωρεάν ΜΟΝΟ για το Αρχαίο τείχος και όχι για το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης.

 

11. Αρμένικη εκκλησία
Κριεζή 10
Οι σχέσεις των Ελλήνων και των Αρμενίων χάνονται στα βάθη των αιώνων. Πρόκειται για δύο λαούς που ζουν πλάι-πλάι αρμονικά από την αρχαιότητα έως τα χρόνια του Βυζαντίου και τις μέρες μας. Οι Αρμένιοι έχουν τη δική τους εθνική Εκκλησία που ονομάζεται Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, η οποία ιδρύθηκε το 301 μ.Χ. και ανήκει στην οικογένεια των αρχαίων ανατολικών Ορθοδόξων Εκκλησιών. Είναι η πρώτη επίσημη χριστιανική Εκκλησία του κόσμου. Σημαντικά πολιτιστικά στοιχεία της αρμενικής Εκκλησίας αποτελούν η ιδιόρρυθμη αρχιτεκτονική της, η μελωδικότατη Θεία Λειτουργία και τα εκκλησιαστικά τροπάρια, η μικρογραφία που κοσμεί τα χειρόγραφα Ευαγγέλια, καθώς και οι αναθηματικές στήλες που είναι διακοσμημένες με Σταυρό, οι περίφημες «σταυρόπετρες» ή «χατσκάρ». Υπάρχουν πάνω από δέκα αρμενικοί ναοί σε ολόκληρη την Ελλάδα. Το θρησκευτικό κέντρο τους είναι η Μητρόπολη των Ορθοδόξων Αρμενίων που βρίσκεται επί της οδού Κριεζή 10 στην Αθήνα και είναι η έδρα του Αρμενίου Αρχιεπισκόπου της Ελλάδος. Ο ιερός ναός φέρει το όνομα του μεγάλου Αγίου της αρμενικής Εκκλησίας, του Αγίου Γρηγορίου του Φωτιστού. Ανεγέρθη το 1908 σαν μια πρόχειρη κατασκευή, σταδιακά όμως έλαβε την σημερινή του μορφή με τον χαρακτηριστικό κωνικό τρούλο, που θεωρείται και ο πρόδρομος των γωνιοκορύφων γοτθικών τρούλων

 

12. Η τελευταία Πιλοποιία του κέντρου
Αγίας Ελεούσης 7, 1ος ορ.
Η επιχείρηση Ψαθοκαπέλα «Sava-pile» ιδρύθηκε από τον κ. Σαρηγιαννίδη Σάββα το 1960, ο οποίος άφησε τη δουλειά του στο εργοστάσιο καπέλων όπου δούλευε προκειμένου να ξεκινήσει τη δική του επιχείρηση, κάνοντας κάτι πιο δημιουργικό. Πειραματίστηκε χρησιμοποιώντας μια λεκάνη και ένα τηγάνι. Τα καπέλα που έφτιαχνε τα πουλούσε στις παραλίες. Η καλύτερη περίοδος της επιχείρησης ήταν το ’80, καθώς είχε πελάτες πωλητές της λαϊκής και μαγαζιά που πουλούσαν καπέλα, ενώ προμήθευε και θέατρα. Ήταν ο μοναδικός στην Αθήνα που έραβε καπέλα και η επιχείρηση καταλάμβανε και τους δύο ορόφους του κτιρίου, και πολλές φορές και την ταράτσα. Η επιχείρηση εξειδικεύεται στο ράψιμο καπέλων από ψάθα (από ρύζι, βούρλο, κλπ.). Τα τελευταία χρόνια φτιάχνουν και τα παραδοσιακά ελληνικά κασκέτα των ψαράδων. Η πτώση στις πωλήσεις ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90 περίπου, όπου άρχισαν να γίνονται εισαγωγές έτοιμων καπέλων.
13. Στοά Καΐρη & το τελευταίο
οπλοδιορθωτήριο της Αθήνας
Καΐρη 6
Πρόκειται για ένα κτίριο/στοά. Είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε η κίνηση του δρόμου από την οδό Καΐρη να εισέρχεται εντός του κτιρίου, να συνεχίζει ανεμπόδιστα στον όροφο και ταυτόχρονα στο μικρό αστικό κενό προς την οδό Πολυκλείτου. Το υπόγειο ήταν κάποτε το μεγαλύτερο κέντρο ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, ενώ στο ισόγειο βρίσκονται καταστήματα χαρτικών και ειδών συσκευασίας. Στους ατμοσφαιρικούς όροφους ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να βρει μικρές βιοτεχνίες και εργαστήρια, ενώ αν κανείς συνεχίσει προς την οδό Πολυκλείτου θα βρει τα καταστήματα με είδη συσκευασίας το ένα δίπλα στο άλλο.
+ Το πιο ιδιαίτερο μαγαζί της Στοάς ειναι το «Οπλοδιορθωτήριο», τελευταίο του είδους του στην Αθήνα. Ο ιδρυτής τους Θόδωρος Παπαϊωάννου ξεκίνησε την ενασχόληση του με τον χώρο επιδιόρθωσης όπλων το 1925, ενώ ίδρυσε στο σημερινό σημείο το μαγαζί του το 1946. Σήμερα ο γιός του Κώστας συνεχίζει την παράδοση, διατηρώντας δε ανέπαφο το εργαστήριο του πατέρα του, σημείο που θα έχουν την δυνατότητα να επισκεφθούν από κοντά οι περιπατητές του OWA.

 

14.Άγιος Ιωάννης στην Κολώνα
Eυριπίδου 70
Πρόκειται για μικρή μονόκλιτη ξυλόστεγη βασιλική εκκλησία, που τοποθετείται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Χαρακτηριστικό στοιχείο της είναι ο αρχαίος, με κορινθιακό κιονόκρανο, κίονας, που βρίσκεται στο Ιερό Βήμα και εξέχει από την στέγη. Η αγία Τράπεζα είναι εντοιχισμένη στην αψίδα του Ιερού Βήματος. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στον άγιο Ιωάννη Πρόδρομο και εορτάζει στις 29 Αυγούστου. Οι παλαιοί Αθηναίοι πίστευαν πως ο Τίμιος Πρόδρομος έχει θαυματουργική ιδιότητα ως προς την ίαση από πυρετό. Αναφέρει παράδοση, που διέσωσε ο Δημ. Κομπούρογλου: Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος «στα τελευταία του έστησε μία κολώνα, και στο θεμέλιο της έδεσε όλες τις αρρώστιες με μετάξια λογιώ-λογιώ χρώματα, και τα έχωσ΄ εκεί βαθιά και από πάνω τους έβαλε την κολώνα και είπε: Σαν θα πεθάνω, όποιος αρρωστήσει, να έρθει να δέσει ένα μετάξι στην κολώνα τρεις κόμπους, με ότι χρώμα έχει η αρρώστια του, και να πει τρεις φορές: «Αϊ-Γιάννη μου, εγώ δένω την αρρώστια μου και η χάρη σου ναν τήνε λύσει», κ΄ ευθύς θα γιατρευτεί». Αυτονόητο είναι ότι δοξασίες τέτοιες, που έχουν προχριστιανική προέλευση, δεν είναι θεολογικά ορθές. Το 1917 δυτικά της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη και αριστερά στην οδό Ευριπίδου, σε οικόπεδο που ανασκαπτόταν για ανέγερση οικοδομής, βρέθηκε μωσαϊκό δάπεδο και χριστιανικά γλυπτά του 5ου αι. μ.Χ. Η εκκλησία σήμερα είναι ενοριακό παρεκκλήσιο του Ναού του Αγίου Δημητρίου Ψυρρή.
15. Εκλεκτικιστικό κτίριο του 1924
Ευπόλιδος 14, πλ. Κοτζιά, 1ος ορ.
Κτισμένο το 1924 από άγνωστο αρχιτέκτονα, το εκλεκτικιστικό αυτό μέγαρο με τα νεωτερικά στοιχεία και την παλ γαλάζια πρόσοψη αποτελεί τον προάγγελο της αστικής μεσοπολεμικής πολυκατοικίας. Λειτούργησε αρχικά ως ξενοδοχείο για τους επισκέπτες των Χαυτείων και της πλατείας Ομονοίας κι αναμορφώθηκε το 1959 σε σχέδια Ιταλών μηχανικών για να στεγάσει γραφεία. Χαρακτηριστική η επιβλητική είσοδος που οδηγεί στον ανελκυστήρα Stigler, το κεντρικό αίθριο που επιτρέπει τον φυσικό φωτισμό στους τέσσερις ορόφους, οι art deco λεπτομέρειες στις πόρτες, τα γείσα και τα κιγκλιδώματα, τα μωσαϊκά στους κοινόχρηστους χώρους. Από τη δεκαετία του ‘60 το μέγαρο στεγάζει γραφεία δικηγόρων και συμβολαιογράφων, μεταφραστικές και λογιστικές υπηρεσίες και πιο πρόσφατα δημιουργικές ομάδες πόλης.
+ Επισκεφτείτε το εσωτερικό ενός γραφείου: στο Α1 του μεγάρου (πρώτος όροφος, αριστερός διάδρομος) σας περιμένει η Big Olive City Walks! Βγείτε στο μπαλκόνι, κεραστείτε κρύο τσάι, βγάλτε φωτογραφίες με θέα το Δημαρχιακό Μέγαρο.
16. Αστικό 50s κτίριο και τυπικό γραφείο της εποχής
Πανεπιστημίου 64, 7ος oρ.
16Στον αριθμό 64 της οδού Πανεπιστημίου βρίσκεται μια πολυκατοικία του 1957. Πρόκειται για ένα καλοσχεδιασμένο κτίριο της Αθήνας του ’50, με υπέροχη διάταξη και σημασία στη λεπτομέρεια των υλικών. Παλιά ασανσέρ, ξύλινες κουπαστές, φαρδιοί διάδρομοι, ψηφιδωτά στους τοίχους, ξύλινες επενδύσεις, artnouveau κάγκελα, ένας υπέροχος ημιώροφος που βγαίνει σε αίθριο. Θυμίζει παλιά Ευρωπαϊκά κτίρια. Τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του φιλοξένησε κυρίως δικηγόρους, συμβολαιογράφους, ασφαλιστές. Σήμερα, στα εναπομείναντα γραφεία του στεγάζονται μικρές εταιρίες, καλλιτεχνικές ομάδες, αρχιτέκτονες, εικαστικοί.
+ Στον 7ο όροφο, στο γραφείο 5, μπορείτε να επισκεφθείτε ένα χώρο βγαλμένο από τα 60s, με χαρακτηριστική ξύλινη επένδυση στους τοίχους και υπέροχη θέα στην Πανεπιστημίου. Για δεκαετίες ήταν δικηγορικό γραφείο, ενώ σήμερα στεγάζει την εταιρεία πολιτιστικής διαχείρισης & επικοινωνίας Medianeras.
17. Θέα από γραφείο πάνω στην Ομόνοια πλ. Ομονοίας 10, 8ος όρ.
Καταληκτικό σημείο του OpenWalk Athens το ψηλότερο απ’ όσα θα συναντήσουν οι επισκέπτες. Από τον όγδοο όροφο ενός αστικού κτίριου γραφείων -χαρακτηριστικής λιτής, μοντέρνας γραμμής 60s (ανεγερθέν το 1962)- θα μπορέσουν να ατενίσουν μια διαφορετική εικόνα της πλατείας Ομονοίας, σε ένα εξαιρετικό -για την περιοχή- άνοιγμα, με το μάτι να φτάνει μέχρι το Σαρωνικό, και τα όρη Αιγάλεω και Πάρνηθα. Και ακόμη εγγύτερα, παρατηρώντας τα γύρω κτίρια και αναδομώντας σαν σκέψη την Ομόνοια 50 χρόνια πριν, όταν βρισκόταν στα φόρτε της και ορίστηκε το χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό περιβάλλον της.

 

<< ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΟ PDF >>