Οδός Αιόλου

Νεοκλασική διώροφη οικία
με καταστήματα,
Αιόλου 1 και Πελοπίδα

Νεοκλασική διώροφη οικία με εκλεκτικιστικά στοιχεία, του τελευταίου τέταρτου του 19ου αιώνα. Περιλαμβάνει οικία στον όροφο και καταστήματα στο ισόγειο. Παραστάδες με επίκρανα κορινθιακού ρυθμού παρεμβάλλονται ανάμεσα στα ανοίγματα του ορόφου, ενώ οι είσοδοι των καταστημάτων του ισογείου χωρίζονται με πεσσούς δωρικού ρυθμού. Το 1930 καταγράφονται εκεί ένα σανδαλοποιείο και ένα καφενείο. Σήμερα στεγάζει την 3η Εφορεία Προϊστορικών και κλασικών Αρχαιοτήτων.

This is a typical two-storey neoclassical building with eclectic details, built during the last quarter of the 19th century. It includes a residence on the first floor and various shops on the ground floor. On the first floor, between the windows, one can distinguish pilasters with Corinthian facades, while on the ground floor, the shop entrances are separated by columns of Doric order. In 1930 a sandal shop and a café were located there. Today the building has been renovated and the third ephorate of Prehistoric and Classical Antiquities of Athens is located there.

 

Ξενοδοχείο “Αίολος,
Αιόλου 3 & Αδριανού 64

Βρίσκεστε στο ξενοδοχείο «Αίολος» το οποίο οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1835-1837, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη. Πρόκειται για ένα πολύ απλό εξωτερικά διώροφο κτίριο, που διέθετε 25 δωμάτια και αποτελεί το πρώτο οικοδόμημα που κατασκευάστηκε εξαρχής με σκοπό να χρησιμεύσει ως ξενοδοχείο στην Αθήνα.
Στο σφυρήλατο κιγκλίδωμα του θολωτού υπέρθυρου διακρίνεται ακόμη το έτος ολοκλήρωσης της ανέγερσής του (“1837”).
This is “Aeolus” hotel which was built between 1835-1837, from the architect Stamatis Kleanthis. It is a two-storey building with very simple exterior, it had 25 rooms and originally was built to serve as the first hotel in Athens. On the railing, you can still distinguish the completion year of the construction (“1837”).

 

 

Μέγαρο Θεοδωρίδη
Αιόλου 9 & Πανδρόσου

Το κτίριο το οποίο υψώνεται μεταξύ των οδών Πανδρόσου, Αιόλου και Μητροπόλεως οικοδομήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα (αναφέρεται για πρώτη φορά στα αρχεία του Υποθηκοφυλακείου Αθηνών το έτος 1897). Σε πρώτη φάση κτίστηκε το ισόγειο και οι δύο πρώτοι όροφοι, που κοσμούνται από αρκετά νεοκλασικά στοιχεία (υπέρθυρα και παραστάδες στα ανοίγματα), ενώ οι δύο επόμενοι όροφοι προστέθηκαν αργότερα. Αρχικά ανήκε στον Δημήτριο Θεοδωρίδη (από τους ευεργέτες του “Ευαγγελισμού”), κατόπιν στους κληρονόμους του, και μεταπολεμικά περιήλθε στην οικογένεια Μαρτίνου.

The building is located between the streets Pandrosou, Aeolus and Mitropoleos built in the late 19th century (first mentioned in the records of the Land Registry of Athens in 1897). Initially built the ground and first two floors, which are adorned by several neo-classical elements (lintels and jambs), while the next two floors were added later. Originally owned by Dimitrios Theodoridis (of the benefactors of the “Evaggelismos Hospital”), then to his heirs, and after the war came to the Martinos’ family.

 

Οικία Καβάκου
Αιόλου 15 & Ερμού 67

Το παρόν τριώροφο κτίριο με δώμα οικοδομήθηκε περίπου το 1870 και αποτελεί αξιόλογο δείγμα του εκλεκτικιστικού ρυθμού της εποχής εκείνης. Αρχικά ανήκε στον Θωμά Καβάκο, και το 1871 μεταβιβάστηκε στους κληρονόμους του. Έκτοτε περιήλθε διαδοχικά στην οικογένεια Χαρίτου (1871-1900), στην οικογένεια Τριανταφυλλίδη (1900-1958) και τελικώς στην οικογένεια Τρουπάκη (1958).
This three-storey building with a loft was built around 1870 and is a remarkable example of the eclectic style of that era. It, originally belonged to Thomas Cavaco, and in 1871 transferred to his heirs. Since then it came successively to the property of Haritos family (1871-1900), Triantafyllidis family (1900-1958) and finally Troupaki family (1958).

 

 

Νεοκλασικό διώροφο κτίριο
με καταστήματα
Αιόλου 32 & Ερμού 62

Κτίστηκε περί το 1870 και κατά το 1900 στέγαζε αρτοποιεία και χρυσοχοείο, ενώ από το 1920 τη θέση τους είχε καταλάβει το χρυσοχοείο – αδαμαντοπωλείο του Αθ. Τουλούπα, στο οποίο προστέθηκαν το 1930 το υποδηματοποιείο, η αντιπροσωπεία της Michelin το εμπορικό γυναικείων υφασμάτων. Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών το κτίριο υπέστη πολλές επεμβάσεις από τους χρήστες και πολλές φθορές από το χρόνο, τόσο στα μορφολογικά του στοιχεία όσο και στον φέροντα οργανισμό. Μεταξύ των άλλων αφαιρέθηκαν υποστυλώματα και τμήματα τοίχων, καταργήθηκε η κεντρική είσοδος και το κεντρικό κλιμακοστάσιο, ενώ παρατηρήθηκαν σημαντικές ρωγμές στην τοιχοποιία. Το 1950 οι Αδελφοί Τουλούπα πήραν άδεια επισκευών από την Πολεοδομία, και ενδεχομένως στο πλαίσιο αυτών των εργασιών προστέθηκε ένα πατάρι στο ισόγειο. Το 1931 το κτίριο ανήκε στον Δημήτριο Θωμαϊδη, ο οποίος το κληροδότησε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1980 και κηρύχθηκε διατηρητέο το 1985. Το 1994 το Πολυτεχνείο προχώρησε σε μελέτη αποκατάστασης, η οποία αναθεωρήθηκε το 1997, μετά την εκκένωση των χώρων από τους χρήστες. Η αποκατάσταση ολοκληρώθηκε το 1999, με αποξήλωση όλων των νεωτέρων παρεμβάσεων.
The two-storey building located on the north-east corner of Ermou and Aeolus, built around 1870. During all these years the building has undergone many interventions by the users and many damages by the time, both at the morphological elements and the bearing structure. Among other parts there have been removed columns and walls, the main entrance and the main staircase, while they have been found significant cracks in the masonry. In 1950 the Touloupa Brothers got permission from the Urban repairs, and possibly in the context of this work, a loft was added to the ground floor. In 1931 the building belonged to Demetrius Thomaidis, who bequeathed it to the National Technical University. It was characterized as a work of art from the Ministry of Culture in 1980 and declared listed by the Ministry of Environment in 1985. In 1994 the National Technical University has proceeded a recovery study, which was revised in 1997, after the evacuation of users. The restoration was completed in 1999 with the dismantling of all newer interventions.

 

 

Ναός Αγίας Ειρήνης
Αιόλου 36

Ο ναός της Αγίας Ειρήνης, ένας από τους σημαντικότερους ναούς της Αθήνας, στον οποίον τελούνταν οι επίσημες εκκλησιαστικές τελετές υπό την παρουσία του Βασιλιά Όθωνα κτίστηκε στη θέση παλαιότερου ομώνυμου βυζαντινού ναού. Η κατασκευή του νέου ναού άρχισε το 1846, ενώ η εκπόνηση των σχεδίων ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Λύσανδρο Καυταντζόγλου (1811- 1885). Ο ναός ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής με τρούλο, ενώ τα δύο κωδωνοστάσια είναι νεοκλασικού ρυθμού. (Εγκαινιάστηκε το 1850). Το εικονογραφικό πρόγραμμα του ναού ανέλαβε ο ζωγράφος Σπυρίδων Χατζηγιαννόπουλος, σύμφωνα με τα Ναζαρηνά πρότυπα και την διακόσμηση οι κοσμητογράφοι Β. Κώττας και Α.Πέττας. (Στο διάστημα 1995-1997 η Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού πραγματοποίησε την πλήρη αποκατάσταση και στερέωση του ναού με βάση τη μελέτη της αρχιτέκτονος Α. Μπουλαμάκη-Θωμοπούλου).
The church of Aghia Eirini, one of the most important temples of Athens where official church ceremonies were celebrated in the presence of King Otto (Othonas), was built on the site of an older Byzantine church also dedicated to Aghia Eirini. The construction of the new temple commenced in 1846, while the design of the project was entrusted to Architect Lysandros Kaftantzoglou (1811 – 1885). The church is a three aisled basilica with a dome while the two bell towers are neoclassical (inaugurated in 1850). The church was illustrated by the painter Spyridonas Chazigiannopoulos according to the Nazarenes standards, and the decoration was implemented by two craftsmen skilled in building decoration, Kottas and Petas.. (Over the period 1995-1997 the Directorate for the Restoration of Byzantine and Post-Byzantine monuments of the Ministry of Culture implemented the full recovery of the temple based on the study of the architect A. Boulamaki-Thomopoulou.)

 

 

Νεοκλασική διώροφη κατοικία
με καταστήματα
Αιόλου 52 & Μιλτιάδου 26

Αυτό το διώροφο κτίριο, κτίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Πρόκειται για νεοκλασικό κτίριο της πρώτης περιόδου της ανοικοδόμησης των Αθηνών, επί της βασιλείας του Όθωνα και «χτίστηκε περίπου το 1850» ωστόσο η ακριβής χρονολογία δεν είναι εξακριβωμένη. Παλαιότερος ιδιοκτήτης του είναι ο γνωστός εκδότης Μιχαήλ Σαλίβερος, ο οποίος το πώλησε το 1903 στον Κυριάκο Μαλόβρουβα. Αρχικά, το υπόγειο και το ισόγειο του κτιρίου χρησιμοποιούνταν ως κατάστημα και ο όροφος ως κατοικία. Περί το 1910 άλλαξε και η χρήση του ορόφου σε κατάστημα, και το καθένα από τα τρία επίπεδα διαμορφώθηκε ως ενιαίος χώρος, με την καταστροφή των διαχωριστικών εσωτερικών τοίχων. Το κτίριο κηρύχθηκε διατηρητέο από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. το 1985 και στη συνέχεια ανακαινίστηκε.
This two-storey building was built in the 19th century. It is a neoclassical building of the first period of reconstruction of Athens, during the reign of Otto king, and it is considered to be built about on 1850, however the exact date is not yet ascertained. Older owner is the well known publisher Michael Saliveros, who in 1903 sold it to Kyriakos Malovrouva. Initially, shops were housed at the basement and at the ground floor while the home used to be on the first floor. However on 1910 first floor became a shop as well and each of the three levels was formed as a united space, with the destruction of internal partition walls. In 1985 the Ministry of Culture has classified it as a listed building and then it was restored.

 

 

Κατάστημα “Σγούρδας”
Αιόλου 61

Tριώροφο κτίριο με κατοικία στον όροφο και κατάστημα στο ισόγειο, οικοδομήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Πιθανότατα ήδη από την ανέγερσή του, αλλά σε κάθε περίπτωση για περισσότερο από ένα αιώνα, στεγάζει αδιάκοπα την εμπορική φίρμα “Σγούρδας” (που υφίσταται από το 1870), αναφερόμενη ως κατάστημα σιδηρικών σκευών το 1900, ως σιδηροπωλείο-υαλοπωλείο το 1925, και στη συνέχεια ως κατάστημα ειδών οικιακής χρήσεως.

A three- storey building with a residence on the first floor and a shop on the ground floor, was constructed in the second half of the 19th century. Probably since its construction but in any case for more than a century, it has accommodated uninterruptedly the commercial brand “Sgourdas” (est. in 1870) which was referred to an ironware store in 1900, to an ironware and glassware store in 1925 and then till now to a household store.

 

 

Κατάστημα Τσίλιας
Οδός Αιόλου 64 κ Ευρυπίδου

Το κτίριο αυτό, που οικοδομήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 19ου αι., στα 1905-1910 στέγαζε στο ισόγειο το πιλοποιείο «Τσίλια». Μέχρι την εποχή εκείνη ήταν διώροφο ενώ αργότερα προστέθηκε κι άλλος ένας όροφος. Οι εμπορικές χρήσεις διαδέχονται η μία την άλλη καθ καθόλη τη διάρκεια του 20ου αι. μέχρι και σήμερα. Το 1905-1910, αποτυπώθηκε σε μια εξαιρετική φωτογραφία της οδού Αιόλου.

Store Tsilias (year of construction 1850-1900)
This building, built in the second half of the 19th century, in 1950-1910 on the ground floor housed the millinery “Tsilias”. Until that time, it had two floors, while later a third one was added. Commercial uses follow one another throughout the 20th century until today. In 1905-1910, it was captured in an excellent photo of Aiolou street.

 

Oμβρελλοποιείο Τσιμωνίδης-Τσολάκη
Αιόλου 77 & Ευριπίδου

Διώροφο νεοκλασσικό κτίριο του 19ου αιώνα που αρχικώς έφερε αγάλματα στη στέψη, ιδιοκτησίας Άγγελου Ηλιάδη ενώ απο το 1904 και έως σήμερα ανήκει στο Θεραπευτικό Ίδρυμα «Ευαγγελισμός». Το 1877 εγκαταστάθηκε εκεί το «αρχαιότερον εν Ελλάδι Μέγα Εργοστάσιο Ομβρελλών» του Ζήση Τσιμωνίδη. Αργότερα η επιχείρηση περιήλθε στον Α.Τσολάκη, ενώ έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950 συστεγαζόταν με το κατάστημα οικιακών συσκευών Παπαθανασίου. Κηρύχθηκε διατηρητέο με απόφαση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. το 1985. Το 1996 πραγματοποιήθηκαν εργασίες αποκατάστασης και αφαιρέθηκε η μέχρι τότε διατηρούμενη επιγραφή «Εργοστάσιον Ομβρελλών».

This two-story neoclassical building of the 19th century, which initially brought statues on his top, belonged to Angelos Eliades but since 1904(till today) became property of ‘Evangelismos’ hospital. In 1877 Zisis Tsimonidi settled there the “oldest in Greece Mega umbrella Factory “. Later the company came under A.Tsolaki, and by the end of 1950 it housed Papathanasiou shop with home appliances . In 1985, it was declared, by the Ministry of Environment, as a listed building. In 1996, restoration work removed the hitherto preserved label “Umbrella Factory.”

 

 

Οικία Σίμου
Αιόλου 88 & Γεωργίου Σταύρου 2-4

Αποτελεί διώροφο κτίριο με δώμα που οικοδομήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Ανήκε στον Ευ. Σίμου, υπουργό Οικονομικών.
Τα αρχιτεκτονικά σχέδια ανέλαβε ο Σταμάτης Κλεάνθης. Κατά την περίοδο της μεσοβασιλείας το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως οχυρό από τους “Ορεινούς”, μία από τις δύο παρατάξεις που δημιουργήθηκαν στις εκλογές μετά την έξωση του Όθωνα. (διατηρείται με κάποιες μεταγενέστερες προσθήκες). Για ένα διάστημα λειτούργησε ως Ξενοδοχείο (υπό την επωνυμία “Ιωάννινα” το 1920 και “Ηνωμέναι Πολιτείαι” το 1930), ενώ στο ισόγειο στέγαζε κατά διαστήματα διάφορα εμπορικά καταστήματα, κυρίως έτοιμων ενδυμάτων (1900, 1930, 1991, 2007), υποδηματοπωλείο (1900, 1930, 1935), χαρτοπωλείο (1930, 1935,1991), και αργυραμοιβείο (1930,1991). Το 1998 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο από τον Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. Έκτοτε ανακαινίστηκε.

This house, built in the mid 19th century is a two-storey building with an attic. It was owned by / or it belonged to Efstathios Simos, Finance Minister. The architectural project was undertaken by Stamatis Kleanthis. During the interregnum the building was used as the stronghold of the “mountainous”, one of the two factions / parties that were established during the elections after the eviction of Otto. (It remains mostly unchanged, with some contemporary additions). For a while, it operated as a hotel (under the name “Ioannina” in 1920 and “ United States” in 1930 while various commercial shops, mainly clothing shops (1930,1991, 2007), a shoe shop (1900, 1930, 1935), a stationery shop (1930, 1935, 1991) and a money changer shop (1930,1991) were located on the ground floor over the years. In 1988 the Ministry of Environment, Physical Planning & Public Works classified it as a listed building. Since then it has been renovated.

Εθνική Τράπεζα
Αιόλου 86

Στο σημείο αυτό υπήρχαν τον 19ο αιώνα δύο διώροφα κτίρια. Στην αριστερή πλευρά ήταν η οικία Δομνάδου, που αγοράστηκε το 1845 από τον Γ. Σταύρου, τον πρώτο διοικητή της νεοσύστατης Τράπεζας για να στεγάσει το προεξοφλητικό γραφείο. Το διπλανό κτίριο ήταν το “Ξενοδοχείο της Αγγλίας” του Φρ. Φεράλδη. Την περίοδο 1898-1900 τα δύο κτίρια ανακαινίστηκαν, προστέθηκε όροφος, νέα πτέρυγα και ενιαία πρόσοψη. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια ανέλαβε ο Ευγένιος Τρουμ. Το νεοκλασικό πλέον κτίριο αποτελεί το σημερινό μέγαρο. Στο κεντρικό κατάστημα της Τράπεζας κατοικούσαν μέχρι το 1914 οι διοικητές και υποδιοικητές της. Στο οικόπεδο υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα, πρόκειται για την περιμετρική τάφρο του Αρχαίου Τείχους και την Αρχή της Αχαρνικής Οδού, που αποτελούν μικρό τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού χώρου, ο οποίος είτε είχε αποκαλυφθεί είτε βρίσκεται κάτω από τη σύγχρονη πόλη. Με το νέο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας συμπληρώθηκε η γωνία ενός σημαντικού οικοδομικού τετραγώνου, του ιστορικού κέντρου των Αθηνών, στο οποίο υπάρχουν κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα( Χρηματιστήριο, Μέγαρο Μελά και το κεντρικό κτίριο της Εθνικής Τράπεζας).

In the 19th Century two two story buildings were located here. On the left side was the Domnadou residence, purchased in 1845 by G. Stavrou, the first commander of the newly established Bank. The discount office was located on the premises. The neoclassical building became what is known as the megaron / mansion today. The building were the Bank’s main branch was located hosted the Bank’s Governors and Deputy Governors until 1914. In the plot surrounding the building there are artifacts which include the moat around the Ancient Wall and the beginning of the Aharnean Street, representing a small part of a greater archeological site, which has either already been revealed, or is located under the modern city. The new building of the National Bank of Greece “completed” the corner of a significant block of the historic centre of Athens, where one can find listed buildings (Stock Market, Megaro Mela and the main branch of the National Bank of Greece).

 

Mέγαρο Μελά
Αιόλου 93 & Κρατίνου 1

Η ανέγερση του Μεγάρου Μελά οφείλεται στον Έλληνα μεγαλέμπορο Βασίλειο Μελά, ο οποίος το 1973 αγόρασε το οικοδομικό τετράγωνο της πλατείας Κοτζιά. Οι εργασίες ανέγερσης ολοκληρώθηκαν το 1874, σε σχέδια του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ (χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία αποτελούν οι τέσσερις γωνιαίοι πυργίσκοι και το κομψό κεντρικό αίθριο στο ισόγειο του). Αρχικά το Μέγαρο λειτούργησε για να στεγάσει το ξενοδοχείο “Grand Hotel d’ Athenes”. Το 1881 στεγάστηκε για λίγο το Χρηματιστήριο και από το 1888 η Αθηναϊκή Λέσχη. Από το 1900 μέχρι το 1973 στέγασε το Κεντρικό Ταχυδρομείο της Αθήνας. Στη διάρκεια της Κατοχής στεγάστηκε στο κτίριο η Υπηρεσία Λογοκρισίας. Το 1942 οι ταχυδρομικοί υπάλληλοι κήρυξαν την πρώτη απεργία που έγινε στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Ευρώπη. Από το 1979 μισθώθηκε και στεγάζει την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
The construction of the Melas Megaron  was commissioned by the Merchant Vasilieios Melas, who  bought the building block of what is today Kotzia Square in 1873 . The construction, based on the designs of the German architect Ernst Ziller  was completed in 1874 . The Stock Exchange was located there for a short period In 1881 followed by the “Athens Club” (Athinaiki Lesxi)  from 1888 onwards. From 1900 to 1973 it hosted the Central Post Office of Athens. During the Occupation period, the censorship office was located in the building. In 1942 the employees of the post office declared the first strike that took place in Europe while a country was occupied by the Germans  As of 1979 it has been leased by the National Bank of Greece which is located within the building.